مقالات
طرح های تحقیقاتی
مجلات عضو
فهرست مقالات ( 4 ) مقاله :
نویسندگان: سمیه شریفینیا, فروزان بلوری, علیرضا فرومدی, سید امیر یزدانپرست, لامع اخلاقی, حمید حقانی
کلیدواژه ها : ولوواژينيت كانديدايي - الگوي مقاومت دارويي - گونههاي كانديدايي
: 12574
: 57
: 0
ایندکس شده در :

چكيده

زمينه و هدف: ولوواژينيت كانديدايي (VVC)، عفونت دستگاه تناسلي زنان است كه در اثر رشد بيشاز حد كانديداها به خصوص كانديداآلبيكنس ايجاد ميشود و گاهي ممكن است به صورت عودكننده باشد. تجويز طولاني مدت داروهاي متداول سبب ايجاد مقاومت دارويي ميشود. بنابراين آگاهي از الگوي مقاومت دارويي كانديداهاي جداشده از واژينيت در برابر داروهاي متداول  ضدكانديدايي براي درمان صحيح موارد عودكننده ضرورت دارد.هدف ازاين پژوهش بررسي الگوي مقاومت دارويي در گونههاي كانديدايي جدا شده از بيماران مبتلا به واژينيت كانديدايي بود.

روش بررسي: اين مطالعه يك روش آزمايشگاهي ـ توصيفي بود كه بر روي 150 بيمار مشكوك انجام شد. نمونهها مورد آزمايش مستقيم قرار گرفتند. كشت و آزمايشهاي تكميلي براي شناسايي گونههاي مختلف كانديدا از قبيل كشت روي كانديدا كرومآگار، جرم تيوب، بررسي حساسيت به سيكلوهگزميد، تست دما و آزمايش جذب قندها (API 20) قرار گرفتند و سپس بر روي آنها اثر داروهاي متداول ازولي به روش ميكرو دايلوشن براث آزمايش شد و نتايج بر اساس فراواني بيان شد.

يافتهها: از150 نمونه مورد آزمايش، روي هم 80 مورد واژينيت كانديدايي بودند كه عامل آن به ترتيب فراواني عبارتند از  كانديداآلبيكنس، گلابراتا، پاراپسيلوزيس، كروزئي و گيلرموندي. از نظر اثر داروها ايميدازولها (كتوكونازول، كلوتريمازول، مايكونازول) از تريآزولها (فلوكونازول) مؤثرتر بودند.

نتيجهگيري: مقاومت گونههاي كانديداي جدا شده از بيماران مبتلا به واژينيت كانديدايي نسبت به داروهاي ضد قارچي مختلف، متفاوت است
نویسندگان: فریده سیاوشی, عسل فلاحتفتی, علیرضا فرومدی, شمسعلی رضازاده
کلیدواژه ها : هلیکوباکترپیلوری - Stachys - Melia - عصاره متانولی
: 7463
: 27
: 0
ایندکس شده در :
مقدمه: باکتری گرم منفی هلیکوباکترپیلوری که اولین بار در سال 1982 میلادی شناسایی شده است، امروزه به عنوان مهمترین عامل التهاب معده و زخمهای گوارشی مطرح است. با افزایش مقاومت باکتریها به آنتیبیوتیکهای موجود، لزوم مطالعه برای یافتن داروهایی با منشای گیاهی ضروری به نظر میرسد.هدف: هدف از مطالعه حاضر، بررسی خواص ضدهلیکوباکترپیلوری عصاره 10 گیاه موجود در ایران بر علیه سوشهای بالینی هلیکوباکترپیلوری است. روش بررسی: نمونههای بیوپسی معده از بیماران با مشکلات گوارشی معده و اثنیعشر گرفته و H. pylori از نمونهها با روشهای استاندارد میکروبیولوژی جدا شد. از روش دیسک دیفیوژن جهت بررسی حساسیت 12 سوش بالینی هلیکوباکترپیلوری به عصاره متانلی میوه و برگ Melia azedarach وMelia indica ، سرشاخههای هوایی Stachys setifera، Stachys turcomanica، Stachys trinervis،Stachys subaphylla، Stachys byzanthina، Stachys persica، Stachys inflata و Stachys laxa استفاده شد.نتایج: گیاهان آزمایش شده در غلظت mg/disc8 فعالیت ضدهلیکوباکترپیلوری با قطر هاله عدم رشد در محدوده 38 - 12 میلیمتر از خود نشان دادند. سرشاخههای گیاه Stachys setifera، میوه گیاهMelia indica و برگ Melia azedarach اثرات قویتری بر روی سوشهای هلیکوباکترپیلوری از خود نشان دادند.نتیجهگیری: به دنبال افزایش مقاومت به آنتیبیوتیکها، نیاز به داروهای جدید ضدهلیکوباکترپیلوری بیشتر احساس میشود. استفاده از گیاهان دارویی ممکن است در ریشهکنی چنین مشکلاتی مناسب باشد. براساس نتایج به دست آمده از این مطالعه، تحقیقات بیشتر برای یافتن اثرات گونههای دیگر از گیاهان ایرانی، علیه عفونتهای حاصل از هلیکوباکترپیلوری ضروری به نظر میرسد.
نویسندگان: سارا روحاللهی, علیرضا فرومدی
کلیدواژه ها : Dracocephalum polychaetum Bornm - مفرو - اسانس - آپیژنین - لوتئولین
: 7803
: 4
: 0
ایندکس شده در :
مقدمه: گیاه Dracocephalum polychaetum Bornm. ازخانواده نعناعیان، یکی از گونههای بومی ایران از جنس Dracocephalum میباشد و تاکنون گزارشی از مواد تشکیلدهنده این گونه انجام نگرفته است. این گیاه در طب سنتی منطقه کرمان به دلیل بوی خوش و به عنوان ضد دل درد با نام مفرو استفاده میشود. هدف: در این بررسی مواد تشکیلدهنده اسانس و فلاونوییدهای گیاه مورد مطالعه قرار گرفتهاند.روش بررسی: سرشاخه هوایی خشک و پودر شده گیاه با روش تقطیر با آب داغ با استفاده از دستگاه کلونجر اسانسگیری شد و اسانس حاصل با دستگاه GC-MS مورد تجزیه قرار گرفت. شناسایی ترکیبات تشکیلدهنده بر اساس مقایسه طیفهای جرمی استاندارد و استفاده از ضریب بازداری و تزریق استاندارد صورت گرفت. عصاره متانلی گیاه روی سیلیکاژل PTLC کروماتوگرافی گردید و دو فراکسیون جدا شد. ساختمان این دو ترکیب با استفاده از طیف UV و H-NMR تعیین گردید.نتایج: گیاه دارای 3/1 درصد اسانس زرد کمرنگ میباشد که درصد عمده آن را مونوترپنها تشکیل میدهند. اجزای اصلی شامل: پریلآلدیید (حدود 70 درصد) و لیمونن (حدود 17 درصد) میباشد. دو آگلیکون فلاونی آپیژنین و لوتئولین در عصاره متانلی سرشاخههای هوایی گیاه وجود دارد. بحث: اسانسها و فلاونوییدها معمولترین مواد شیمیایی گونههای دیگر Dracocephalum میباشند. درصد اسانس در D. polychaetum در مقایسه با سایر گونهها بالاتر است و پریلآلدیید تاکنون در هیچ گونهای از Dracocephalum گزارش نشده است. فلاونهای آپی ژنین و لوتئولین در سایر گونههای این جنس نیز وجود دارند.
نویسندگان: حمید سپهری , علیرضا فرومدی, غلامرضا سپهری, حمید نجفی پور
کلیدواژه ها : مشتقات دي هيدروپيريديني - نيفديپين - ايلئوم - موش صحرايي
: 7728
: 10
: 0
ایندکس شده در :
تركيبات مختلفي تحت عنوان مسدود كننده هاي كانال هاي كلسيمي شناسايي شده اند. قوي ترين گروه اين تركيبات، مشتقات دي هيدروپيريدين مي باشند كه معروف ترين آنها نيفديپين است. در اين مطالعه توانايي مشتقات جديد دي هيدروپيريدين در مهار كانال هاي كلسيمي نوع L از طريق بررسي بر روي ايلئوم موش صحرايي با نيفديپين مقايسه شد. پس از انتقال قطعات 2 سانتي متري ايلئوم به داخل لوله مركزي حمام بافت كه حاوي 10 سي سي محلول كربس اكسيژن دار با دماي 37 درجه سانتي گراد بود، انقباضات ايلئوم توسط ترانسديوسر ايزوتونيك به وسيله دستگاه فيزيوگراف ثبت گرديد. با اضافه نمودن 1.1 ميلي ليتر محلول كلرور پتاسيم 800 ميلي مولار به محلول فوق حداكثر انقباض در عضله صاف روده ايجاد شد. سپس آن قدر نيفديپين و يا تركيبات مورد بررسي به محيط اضافه گرديد تا 50 درصد رفع انقباض (IC50) ايجاد گردد. IC50 به دست آمده براي نيفديپين 9-^10×(0.37±1.26) مولار و براي تركيبات شماره 1، 2، 3، 4، 5 و 6 به ترتيب 5-^10×(0.28±2.58) و 5-^10×(0.12±1.03) و 6-^10×(0.50±2.55) و 9-^10×(0.18±1.32) و 6-^10×(0.89±3.16) و 7-^10×(0.29±1.04) مولار بود. نتايج نشان داد كه جايگزين كردن گروه نيتروفنيل در موقعيت C4 حلقه پيريدين نيفديپين با گروه متيل تيوايميدازول و يا متيل سولفونيل ايميدازول سب كاهش قدرت اثر تركيبات مورد آزمايش مي گردد. مقايسه فعاليت استرهاي قرينه (تركيبات شماره 6 و 3) نشان داد كه افزايش طول زنجيره متيلن در موقعيت استري C3 و C4 موجب كاهش قدرت اثر آنها مي گردد و مقايسه فعاليت استرهاي نا قرينه (تركيبات شماره 4 و 5) نشان داد هنگامي كه طول زنجيره استري در C3 كوتاه باشد، افزايش طول زنجيره استري در C5 موجب افزايش قدرت اثر تركيب مي گردد. مقايسه قدرت اثر استرهاي قرينه (تركيبات 2 و 3) با استرهاي ناقرينه (تركيبات 1، 4، 5 و 6) نشان مي دهد كه استرهاي ناقرينه هميشه قوي تر از استرهاي قرينه نمي باشند. در بين تركيبات سنتزي جديد تركيب شماره 4 قوي ترين تركيب بود. در مجموع اثر تمام تركيبات مورد مطالعه از نيفديپين ضعيف تر بود.